Saturday, March 28, 2009

 

Van Fast Food naar Sales

Het werd weer eens tijd voor een update. En wat voor een…

Ten eerste wil ik even melden dat ik van de week mijn examen voor Community Association Manager gehaald heb. Nu is het nog even wachten op de uiteindelijke licentie die per post wordt opgestuurd. Dus die is binnen.

Iedereen heeft dat wel eens van die dagen dat je gewoon echt geen zin hebt om naar je werk te gaan. Maar je gaat en dan valt het allemaal wel mee achteraf.

Een paar weken geleden werd ik echter wakker met het gevoel…ik heb hier geen zin meer in…en dan ook echt totaal geen zin meer. Iets waar ik al jaren inzit (en eigenlijk door toeval ingerold ben), viel me in ene zo ontzettend tegen. En waarom...ik ben zelf veranderd denk ik, en Fast Food Management hier is toch wat anders dan Fast Food Management in Nederland. Niet perse slechter, maar gewoon anders. Hoe dan ook voor mij had het gewoon niks meer. Ik kon mezelf dit niet nog jaren zien doen. Kortweg, ik had het gewoon gehad LOL.


Dus tja wat dan...de economie is nou ook niet zo danig dat je even makkelijk een carriere switch kan maken. Althans dat dacht ik...


Nu was ik dus al bezig met een cursus voor Community Association Manager (hier onderdeel van een hele brede Real Estate industrie), en tijdens die cursus werd aangeraden om tzt ook het papiertje voor Real Estate Sales Associate te gaan halen. Dat was niet nodig om het werk van een Community Association Manager te doen, maar wel weer voor Property Management. Gek genoeg doen Community Manager en Property Manager nagenoeg hetzelfde werk. Alleen de Community Manager heeft hier veelal te maken met koopwoningen en een Property Manager met huurwoningen. Die Real Estate Cursus zou hoe dan ook een goede aanvulling zijn.

Dus ik dacht vorige week waarom schrijf ik me gewoon niet in voor een cursus voor Real Estate Sales Associate. Zo gezegd, zo gedaan. Ik naar de Real Estate school van mijn keuze en de eigenaresse kwam zelfs even met me praten en nam volledig de tijd voor me. Voor ze me inschreef wilde ze wel even zeker weten wat mijn motivatie was en waarom en wat ik wilde doen, want het was geen makkelijke cursus. Ze vroeg ook nog even of ze mocht weten wat ik deed. Dus het hele Community Management verhaal uitgelegd en dat ik het graag als aanvulling daarop wilde doen. Na mijn verhaal gehoord te hebben schreef ze me in en gaf ze me tevens een telefoonnummer van een Timeshare Resort hier in Orlando. Die zochten gastvrije mensen om alvast bij ze te komen werken in de sales, nog voordat ze een Real Estate sales licentie hebben, iets wat bedrijven normaal niet doen. Enige was ik mocht dan geen deals sluiten, maar kreeg een salaris. Dat trok me wel. Ben ik alvast in de industrie bezig, terwijl ik dan nog mijn papiertje kan halen. En ook leuk, met een Community Manager license kan je ook timeshares gaan managen, althans het Community Association gedeelte ervan.


Dus ik gebeld en werd na wat vragen van het resort uit, meteen uitgenodigd voor een interview. Ik erheen, en ik verwachtte eigenlijk niks. Ik heb ooit iets met Sales gedaan maar dat was de Sales en Marketing afdeling bij Subway helpen, met franchise seminars en met leads spreken jaren terug, in de hoop dat die enthusiast worden en de Sales Manager de deal kan sluiten. Was overigens wel leuk om te doen want die mensen waren eigenlijk al zo ver dat ze iets wilden doen en kwamen bij Subway terecht. Kennelijk ben ik goed genoeg want ik ben aangenomen. Enige voorwaarde is wel dat ik na de training, meteen met mijn Real Estate License aan de slag ga. Tja dat was ik toch al van plan dus mij best. Ik moest er dus alleen wel de eerder gereserveerde cursus voor afzeggen, want die viel dus net in hun trainingsweken die al vast stonden. Maar dat is inmiddels ook al geregeld. De eigenaresse was wel even verbaasd, maar vond het erg leuk en wenste me veel succes en of ik aan haar wilde denken als de tijd daar was voor de cursus. Ja geen probleem.

En nu ben ik terug (althans vanaf 1 april, nee geen grapje) bij het resort bedrijf waar ik destijds 9-10 jaar geleden voor stage geplaatst werd. Alleen was dat toen voor de activiteiten en op een andere resort locatie. Er is me destijds wel gevraagd of ik geen interesse had om de sales te gaan doen, ik zou volledig getraind worden, maar heb dat toen afgehouden…en heb me de afgelopen jaren toch wel afgevraagd wat nou als…nu heb ik dus de kans om daar een antwoord op te krijgen. Maf toch als dingen soms lopen. En nog maffer...een van de jongens met wie ik destijds stage liep, is nu de Director of Sales van het resort waar we stage liepen. Die moet ik dus een keer gaan opzoeken.


Ik heb er vreselijk veel zin in. Het wordt keihard werken en studeren de komende tijd, het zal zeker geen eitje worden, maar dat was het managen van een Fast Food Restaurant ook niet. In de positie is veel contact met gasten en hoewel het uiteindelijke doel is om te verkopen, ben je er ook voor de gasten en maakt mensen wegwijs in de omgeving. Dat trekt me wel. En ik schijn er dus de persoonlijkheid voor te hebben LOL.

De afdeling waar ik overigens kom te werken, krijgt te maken met mensen die al een timeshare hebben, maar willen upgraden naar een grotere unit of interesse hebben in een exchange met een ander resort. De mensen die zeg maar op de Disney tickets afkomen, of gebruik maken van de hotelnacht optie, worden overgelaten aan een andere afdeling. Mooi om in te komen in het hele sales verhaal dus.

Van de week heb ik orientatie gehad en het voelt heel goed. De mentaliteit is zo anders. Zeer gastvrij (maar het is dan ook de Hospitality Industry), zeer professioneel en business minded. Maar goed het is en blijft Sales. Dus er moet wel verkocht worden. En daar word ik de komende twee weken voor klaargestoomd. De komende twee weken dus even geen updates en/of e-mail want ik moet hard aan de studie. Wat zeg ik, ik ben al aan de studie. We hebben op de orientatie al huiswerk meegehad wat af moet zijn voor de eerste dag.


Ach straks wordt dit (zie foto hieronder) mijn “kantoor” en ben ik elke dag lekker met mensen aan de slag en buiten aan het lopen, tours geven op de property. Ver te rijden hoef ik niet want het ligt aan de overkant van de snelweg, op nou misschien 3 mile (5 km) weg. En o ja de werktijden zijn van 7am tot 3pm. Kan toch niet beter, kan ik eindelijk weer in een normaal ritme komen en heb ik weer lekker de avonden voor mezelf. En beter nog...eindelijk weer midden in de nacht als een normaal persoon in mijn bedje liggen slapen. Het is gewoon een feest LOL.

Overigens voor de liefhebbers, het gebouw onderaan de foto is de voormalige receptie, restaurant en zwembad van Sonesta Village, dan aan de rechterkant zijn nog net een paar van de voormalige Sonesta Villas zichtbaar, en bovenin de foto zijn dan de "nieuwe" timeshare condominium gebouwen.



Saturday, March 14, 2009

 

Jon en Joe

Gisteren en eergisteren weer naar twee New Kids concerten geweest. Eergisteren zijn we om 9 uur 's ochtends gaan rijden naar Ft Myers. Een ritje van een kleine 3 uur. Daar aangekomen was de Germain Arena al snel gevonden, evenals het handje vol fans op de parkeerplaats bij de zeer toegangkelijke tourbussen. We konden eigenlijk net de bussen niet inlopen. Dus Kat en ik dachten we gaan lekker in het gras zitten en we wachten wel.

En ja hoor na een klein uurtje kwamen Donnie en Danny naar buiten en kwamen ons allemaal begroeten voordat ze de soundcheck in moesten.

Danny en Kat en een aardige security meneer op de achtergrond



Donnie die net van een jochie een basebal cap krijgt aangereikt en hem verteld dat als hij een handtekening wil hebben dat hij toch echt zelf naar voren moet komen en niet achter zijn zus moet schuilen LOL.

Lopend naar een eettent in een nabije Mall tegenover de Arena, kwamen Kat en ik ook Barret, de vrouw van Joe met hun zoontje, tegen die ook net op weg was naar de Mall, en ons vroeg of we wisten waar de Mall was en of ze zo de juiste kant opliep. Dus we hebben even met haar gesproken. Zij is zo vreselijk aardig. Ze staat dit allemaal toch maar even toe en lijkt het alleen maar leuk te vinden. En hun zoontje is compleet niet eenkennig en liep constant naar ons te zwaaien met grote pretogen, hij vond alle aandacht geweldig. Dat wordt nog wat straks, hij is nu pas anderhalf...

Voor het concert kon het dus eigenlijk al niet meer stuk. Tijdens de show in Ft Myers hadden we kaartjes op de eerste rij. Helemaal super, niemand voor me, ja behalve de heren waar het omging dan dus perfect uitzicht. Donnie haalde zelfs zijn zoontje op het toneel samen met wat neefjes van hem. Donnie's zoontje voelde zich zichtbaar niet op zijn gemak en was denk ik liever het toneel meteen weer afgelopen, maar bleef toch maar staan. Donnie stond echter te glunderen met zijn zoon naast hem. Achteraf hoorden we dat hij er (nog) niks van snapt dat iedereen zijn vader herkent en waarom ze klappen als hij zingt. En dat iedereen voor hem begon te klappen toen hijzelf op toneel stond, vond hij helemaal raar. Hij deed helemaal niks dan gewoon staan LOL. En dat is dan 7 geloof ik.

Na de show de bussen terug gevolgd naar Orlando, we moesten dezelfde kant op en reden eigenlijk net na de bussen het parkeerterein af. Alleen de bus van Donnie en Danny bleef achter en die bleken achteraf bij een Waffle House gestopt te zijn met alle auto's die achter die bus aanreden. Hij scheen te hebben aangkondigt dat hij een verassing had voor iedereen die achter ze aanreed. Ja kijk als we dat geweten hadden LOL. Iedereen die mee naar binnen kwam heeft op kosten van Donnie pancakes gehad. En wij maar braaf de andere bussen volgen tot Orlando en daarna meteen naar huis LOL. Zelfs de bus die onderweg stopte bij een benzine station zijn wij (in tegenstelling tot anderen) niet gevolgd. Dat is dan net die grens oversteken vind ik. Maar ja een uitnodiging van Donnie slaan we volgende keer dan niet af.

De Orlando show was ook weer super. En in Orlando hadden we een meet n greet voor de show. We hadden van te voren een groep gevormd met vrienden. Kwam goed uit want we waren met zijn 10-en en voor elke New Kid waren er twee die dezelfde persoon leuk vonden. Ok ik vind zowel Jon en Joe leuk, maar het maakte me compleet niet uit of ik dan naast Joe of Jon of compleet iemand anders zou staan. Maar goed perfecte groep dus voor de foto. Nou wat tijdens die Meet n Greet gebeurde dankzij de goede zorgen van en Joe en Jon zal ik echt nooit meer vergeten. Kat, een van mijn vrienden kreeg in ene vlak voor we ze zouden ontmoeten een mega paniekaanval en wilde niet meer naar binnen. Wetende dat ze er spijt van zou krijgen hebben we haar als team massaal naar binnen geloodsd en zijn als groep meteen naar Jon gelopen, haar favoriet. Die wist even niet wat hij zag toen we met zijn allen op hem kwamen aflopen (ook hij heeft paniekaanvallen dus daar was ik wel even bang voor). En hij keek mij vragend aan. Dus ik maar verteld dat ze het even te kwaad had en niet meer naar binnen wilde maar dat we dat natuurlijk niet konden laten gebeuren en of hij haar alsjeblieft op haar gemak wilde stellen, want hij is haar favorite. Ondertussen begon ze nog meer te shaken en ik wilde haar ook niet loslaten. De rest ging naar hun favoriet dus Kat en ik stonden bij Jon. Joe vroeg even snel "You got it Jon?" waarop die bevestigend knikte. En Jon moest toch even snel aan me vragen "This is a bit more than just overwhelming right?" Ehm dat klopt...waarop hij haar meteen op ooghoogte recht aankeek en zijn armen om haar schouders en dat ze gewoon moest ademhalen en dat alles goed was en stelde haar ondertussen vragen als of ze uit Orlando kwam en wat voor huis ze had en of haar man dit wel goed zou vinden dat soort dingen en of het nu beter ging. Ondertussen was de andere Susanne naar Joe gelopen en liep even met hem te smoezen. Achteraf hoorde ik dat ze Joe verteld had dat zij en ik allebei hem als favoriet hadden en dat ze nu bang was dat ik niet naast hem op de foto zou staan omdat ik me zorgen maakte over Kat en dat er niet in ene iemand anders tussen moest komen terwijl ik bij Kat en Jon stond. En in ene voelde ik een een arm om mijn schouder en werd omgedraaid. En kijk Joe recht in zijn gezicht. "Hey Honey is your friend ok?" Op mijn "I guess so looks like Jon's taking good care of her" zei hij in ene "Good you're staying with me so don't go anywhere ok..." Vervolgens kijkt hij me nog even aan en zegt "Hey I know you...didn't you live in L.A near me?" Gevolgd door een mega grote glimlach en voordat ik verder iets kon zeggen voel ik een andere hand om mijn schouders en word ik richting Jon getrokken. "Your friend is ok now. That was so nice of you to help her. So how are you doing honey? It's so nice to see you again. Let me give you a hug". Joe laat me even los en ik word door Jon met twee armen mega omhelst. Dus ik heb hem maar even bedankt dat hij haar zo goed heeft opgevangen. Wilde hij niets van weten en gaf me nog een mega hug en een zoen op mijn wang. Mijn dag kon al niet meer stuk. En Joe greep me ondertussen ook weer vast. Sta ik in ene met Joe's en Jon's armen om me heen. Leuk maar het was juist de bedoeling dat Kat naast Jon op de foto zou staan, ik heb al een foto met Joe en Jon van de vorige meet n greet, nu was het haar beurt. Moest Jon erg om lachen. Dus Kat tussen mij en Jon in en ik en de andere Susanne naast Joe. Toen de foto was genomen kreeg ik nog een hug van Joe (met een Take Care hun) en van Jon (een Enjoy the Show and see you soon) en op de weg naar buiten ook nog van Jordan. Toen het allemaal gebeurde, wist die echt even niet wat hij moest doen. Hij stond er letterlijk bij en keek ernaar, terwijl Jon zijn broer alles deed om Kat maar op haar gemak te stellen. Maar nu kreeg ik een omhelzing en de vraag of alles goed was. Yup nu wel LOL. Danny en Donnie heb ik tijdens de meet and greet niet eens gezien. Ze waren er wel, maar ach die had ik al in Ft Myers begroet dus prima.

Maar dit is dan de foto...



Van link naar rechts...

Danny, Carry, Lindsay, Donnie, vriendin van Carry, vriendin van vriendin van Carry, Susanne, Joe, ik, Kat, Jon, Michelle (achter in), Tania, Jordan en Wendy (Tania's friend).

Deze hele groep is vrienden dankzij de reunie bij elkaar zeg maar.

Lindsay, Kat en ikzelf komen uit Orlando. Michelle komt uit Key West. Tania en Wendy komen uit New Orleans en Carry is dan een bekende van Lindsay uit Panama City ook in Florida. Ik ken Lindsay, Kat, Michelle, en Tania nu ruim een jaar. Met Lindsay, Kat en haar man, TC (een andere meid die er niet bij kon zijn deze keer), en Missy (is er ook niet bij) gaan we vaak uit eten en even naar de film. Die andere Susanne ken ik pas sinds een week en is een goede vriendin van Kat en inmiddels ook van mij. Ik vind het nog steeds gaaf dat zo'n groep vrienden op zijn leuke manier ontstaat. Maar je maakt dat zeker tijdens concerten ook zulke leuke dingen met elkaar mee, dat schept gewoon een band.

De heren "ken" ik nu al een jaar of 20 LOL. Het is leuk om te zien dat als je ze wat vaker ontmoet hebt dat ze je nu gaan herkennen en dingen van eerdere ontmoetingen gaan aanhalen. En ze zijn zo vreselijk down to earth da's echt niet normaal meer. Ik kan daar nog steeds niet over uit. En elke keer als ik ze zie worden ze nog vriendelijker en meer open.

O ja ook nog een leuk detail. Behalve de heren en Carry en ikzelf staan de rest van de meiden op hakken. Ik ben hier vaak dus net wat langer dan anderen terwijl ik in Nederland (of nee eigenlijk ook in de rest van Europa) dus verreweg de kleinste was. Hier ben ik in ene gemiddeld qua lengte LOL. Iets was de heren tijdens de afgelopen tour door Europa ook is opgevallen. Ze zeiden dat ze zich midgets voelden naast de Europeanen en dat er vast iets in het water zat. Dat was naast "Europe is great" het tweede wat uit hun mond kwam in een videoblog vanuit Europa LOL.

Thursday, March 05, 2009

 

Achtbaan in de tuin

Ok zo'n grote achtertuin heb ik ook weer niet. Of eigenlijk ik heb helemaal geen achtertuin...en toch zeg ik dat er een achtbaan in mijn achtertuin staan LOL.

Bij SeaWorld zijn ze een nieuwe achtbaan aan het bouwen, dat wist ik. Dat die zo'n beetje midden in het park kwam te liggen wist ik ook. Maar dat ik dat ding letterlijk vanaf mijn balkon kan zien wist ik dus niet. Het ligt op een klein afstandje maar met een goede zoom op mijn camera kan ik straks de mensen in de karretjes zien zitten...kijk maar...



En ik kwam net ook nog wat fotos tegen van een paar weken terug. Ik had heerlijk donuts gehaald bij Dunkin Donuts. Van die prijzen bij Dunkin Donuts snap ik helemaal niks. Koop ik twee donuts dan ben ik zo $3 kwijt. Koop ik er 6 dan kost dat iets van $5, maar koop ik er 12 dan kost me dat 'slechts' $6.50. Nu weet ik dat wiskunde vroeger niet mijn best vak is maar aan dit soort prijzen en verhoudingen is geen touw meer vast te knopen, dus wat heb ik gedaan...ik ben lekker voor de 12 donuts gegaan. 's Avonds lekker met een bak koffie waren er zo 6 op. En de andere 6 waren lekker voor ontbijt en snack na het werk de volgende dag. Moet wel eerlijk zeggen dat ik voorlopig wel even genoeg donuts gehad heb LOL.


Verder gaat ondanks de slechte economie de bouw hier in Orlando nog gewoon door. Overal worden nog steeds hotels uit de grond gestampt en huizen dan wel condominiums gebouwd. Deze fotos heb ik van de week vanuit mijn auto gemaakt...
Een hotel tegenover SeaWorld en naast Aquatica op International Drive



Een hotel vlakbij de kruizing van International Drive met Universal Boulevard


Een nieuw Condominium/Townhouse Resort aan Universal Boulevard


Het zijn waarschijnlijk allemaal projecten die al in de planning stonden, maar dan nog. Aan de andere kant hoe meer er gebouwt wordt zeker aan condos, hoe beter het is voor mij LOL.
Verder eigenlijk niet zo veel te melden. Het weer is na een paar dagen kou (graadje of 5) nu weer warm met een graad of 18. Er is geen touw aan vast te knopen. En dan in het NoordOosten alle sneeuwstormen en dergelijke. Raar...had iets met Global WARMING te maken ofzo LOL.
Volgende week lekker twee dagen op stap. Eerst Donderdag naar Ft Myers voor het New Kids on the Block concert daar en dan letterlijk de tourbussen achterna weer terug naar Orlando voor het concert op vrijdag. Heb er echt zin in. Zo zie je ze nooit, en zo zie je ze 4 keer in 5 maanden tijd. Niet slecht en voor zolang het nog duurt geniet ik er met volle teugen van.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?