Friday, March 29, 2013

 

A year ago today en geen Nederlander meer (nu met foto's)

Ik ben nu precies 1 jaar Amerikaans Staatsburger (en zodoende ook een jaar Nederlander af). Dat mocht wel even gevierd worden vond ik. dus ik had vandaag en dat weekend even lekker 3 dagen vrij geregeld. Althans dat was de bedoeling. Toen kreeg ik gisteren een telefoontje van een man die interesse had in een huurhuis en me even 6 maanden huur wilde geven, zo graag wilde hij het huis. Tja dat hoeft nou ook weer niet. Maar hij wilde graag een en ander vandaag rondmaken. Tja wat doe je dan? Ik was even hard aan vrije dagen toe, maar de deal aan iemand anders geven die mogelijk even bijna $500 zou opleven zat me nu ook weer niet lekker. Dus ik dacht ik verschuif wel wat.

Dus vanmorgen eerst naar het Immigration Field Office hier in Orlando. Die hebben elke vrijdag een Naturalisatie ceremony en het leek me wel speciaal om dan juist vandaag precies een jaar na die van mij er eentje bij te wonen. Mijn ceremonie was op de rechtbank en hoewel indrukwekkend, miste ik een paar elemenenten. Zo werd het volkslied niet gespeeld, we kregen geen welkom video van de President te zien (maar wel een welkoms brief getekend door de President) en de muziek video van God Bless the USA van Lee Greenwood werd ook niet gespeeld. En we konden ons ook niet registreren als kiezer. Ik was het hele jaar toch wel benieuwd of dat bij alle ceremonies in Orlando het geval was. Nee dus. De ceremony die ik vandaag bij mocht wonen had al die elementen wel en dat was toch wel een extra tintje. En vorig jaar was ik op van de zenuwen, dat had ik nu uiteraard niet.
Nadat ik door de security check was, heb ik me bij de receptie gemeld en gevraagd of ik misschien een ceremonie bij mocht wonen vandaag. Dat was uiteraard geen enkel probleem en vonden ze hartstikke leuk dat ik die moeite wilde nemen.

Dus heb ik vanmorgen 91 mensen uit 31 verschillende landen Amerikaanse Staatsburgers zien worden (waaronder een ouder Nederlands echtpaar) en dit was pas de eerste ceremonie van de 3 die ze vandaag hadden. Ik was ook nieuwsgierig hoeveel mensen de Pledge of Allegiance (Eed aan de vlag) zouden opzeggen. Toen ik mijn ceremonie had, waren dat er niet veel en dat vond ik toch wel raar. Maar bij deze ceremonie was dat absoluut anders. Aan het begin werd het volkslied gezongen (bij die van mij niet) en vrijwel iedereen zong mee, en ook de Pledge of Allegiance  heb ik het overduidelijk uit heel veel monden horen komen. Dat was heel mooi en zo hoort het gewoon voor mij.




Na de ceremonie heb ik het Nederlandse echtpaar even gefeliciteerd en een fijne dag gewenst en toen ben ik lekker even gaan ontbijten bij Denny's. Eigenlijk wilde ik naar IHOP maar die zat barstensvol met tafeltjes hutje-mutje op elkaar, dus toen maar naar Denny's. Bij Denny's was het ook druk, maar de tafels staan niet zo dicht op elkaar. Ik heb lekker een kop koffie genomen en French Toast (wentelteefjes) met scrambled eggs en bacon. Yummie. Met zo'n stevig ontbijt kon ik makkelijk de lunch overslaan.



En na de Denny's op weg naar Montverde dat valkbij Clermont ligt op ongeveer 24 mile rijden bij mij vandaan. Daar mijn real estate client ontmoet en die was meteen weg van het huis en van de omgeving (weer geen foto's gemaakt) en heeft al het papierwerk ingevuld. Als hij ook daadwerkelijk verhuist heb ik op mijn vrije dag even lekker wat bij elkaar verdiend.

Ik wilde eerste nog naar de film vanavond maar dat doe ik morgen wel. Ik ben bekaf. Dus ik dacht ik ga naar huis en werk mijn weblog even lekker bij :-)

Het was me een jaartje wel. Ik ben blij dat ik de stap gewaagd heb. Het enige wat ik nog steeds een raar idee vind, is dat ik geen geldig Nederlands paspoort meer heb. Mijn Nederlandse paspoort verloopt deze maand en ik heb gebeld met het Consulaat, ik mag hem echt niet meer verlengen. Ik heb immers vrijwillig de Amerikaanse nationaliteit aangenomen, en ik ben niet getrouwd met een Amerikaan dus tja jammer dan. Technisch gezien ben ik al Nederlander af sinds vorig jaar, maar gevoelsmatig is het verlopen van mijn paspoort voor mij pas echt het "einde" bij gebrek aan een beter woord. Nou ja einde...ik ben en blijf geboren en opgegroeid in Nederland en dat neemt niemand me af, ook niet het wel of niet hebben van een of ander boekje waar ze bij de grens stempels in kunnen zetten. Maar dat ik nu bijvoorbeeld een visum aan moet vragen voor een verblijf van langer dan 3 maanden voor het land waar ik ooit toe behoorde, is toch nog steeds wel een bizar idee. Niet dat het op de planning staat hoor zo'n lang verblijf, maar gewoon het feit dat zo'n visum zou moeten is een gewoon een gek idee.

En mezelf voor diner nog even getrakteerd op Twisted Chips en een Appetizer schotel (met Chicken strips, gefrituurde kaas driehoekjes en potato skins) van O' Charley's, een restaurant hier. Het was alleen even iets meer dan gedacht dus hier eet ik morgen ook nog van:
(en als toetje een Cheesecake)






Monday, March 25, 2013

 

Tornado in Orlando

Was gisteren thuis van de griep aan het herstellen, dus lekker in bed met de TV aan en een pot thee naast me. Kreeg ik in ene twee meldingen op mijn telefoon en rap achter elkaar dat er een tornado in aantocht is en dat ik ergens onderdak moest zoeken (niet op straat en weg van ramen en dergelijke). Ik keek snel even naar buiten maar het was een stralend blauwe lucht en geen zuchtje wind. Ik krijg wel meer van dat soort meldingen, maar dan is het ergens een uur rijden verderop dus daar maak ik me dan niet druk over. Nu dus ook niet...

Tot ik 5 minuten later melding 3 kreeg en het in ene buiten als een gek begon te waaien en erg donker te worden. Dus snel met de kat en mijn telefoon in de badkamer gaan zitten. Via facebook kreeg ik berichtjes door van mensen die een paar straten verder wonen dat het wel een tornado leek. Het lawaai en alles duurde maar een paar minuten maar volgens het laatste berichtje zou de waarschuwing tot 3.30 uur gelden dus voor de zekerheid toch maar in de badkamer gebleven. De kat vond het helemaal niks. De badkamer is normaal zijn plek en nu moest hij die in ene met mij delen. Hij bleef maar jammeren en me vragend aankijken. Ja ga aan een kat maar duidelijk maken wat er aan de hand is. Toen ik hem op mijn schoot nam werd hij wel wat rustiger gelukkig.

Om 3.30pm toen ik ook geen melding meer zag van mensen in de buurt dat het hard waaide, maar weer de woonkamer in gegeaan en even buiten gekeken. Anders dan bladeren en kleine takken van de bomen, leek er bij mij in de buurt niet veel gebeurt te zijn gelukkig. Ik hoorde wel brandweer en politie autos af en aan rijden.

Vevolgens via een vriendin in Michigan (dus tegen Canada aan) de volgende foto door gestuurd gekregen, met de vraag of ik aan het werk was en of alles ok was. Ik wist van niks :-)
Dit is bij CityWalk bij Universal Studios. Er was daar behoorlijk wat omgewaaid. Later via collega's gehoord dat het inderdaad wel leek of er een tornado over vloog. Nog steeds geen idee of het nu ook echt een tornado was of niet.



En bij Disney's EPCOT schijnt en en ander overstroomt te zijn:


In veel wijken was de stroom uit, maar bij mij was alles nog prima. Op mijn compex hebben ze allemaal lijnen onder de grond dus dat was wel een geluk.

Andere mensen zoals van dit huis in Windermere (ongeveer 15 kilomter verderop) hadden minder geluk zoals te zien in deze foto van de Orlando Sentinel en kregen een boom op het huis.



Het was erg raar om meegemaakt te hebben.


Saturday, March 23, 2013

 

Ook bij goed weer kan je ziek zijn

Het is vreselijk mooi weer hier in Orlando, Florida. Iedereen zou ook raar staan te kijken als de sneeuw in ene met bakken uit de hemel zou vallen. (Hoewel je weet nooit, de wonderen zijn de wereld nog niet uit).

Ik dacht altijd dat je met mooi weer niet ziek kon worden. Nou dat had ik dus mooi mis. Ik heb lekker de griep te pakken. Het heerste de afgelopen weken op kantoor en ik hoopte dat het wel aan mij voorbij zou gaan. Mooi niet dus. Nou ja het gaat ook wel weer over. Het is een tijd geleden dat ik me zo brak gevoeld heb en ik dacht eerst dat het misschien vermoeidheid was dus gewoon naar kantoor en Universal gegaan. Als je dan bij beide banen geadviseerd wordt dat het misschien toch beter is om thuis te blijven, tja dan moet ik daar maar gehoor aan geven denk ik dan. Eigenlijk een geluk bij een ongeluk dat ik nu even een paar dagen niks kan doen. Geeft wel even wat rust dan het heen en weer gevlieg wat ik de afgelopen maanden gedaan heb. En de kat is er ook blij mee, want nu heeft hij me al twee dagen thuis met alle aandacht voor hem. Hij komt lekker bij me op bed liggen en brengt me zelfs zijn speelgoed muis. Als hij nu ook nog kon koken en thee kon zetten dan was het helemaal mooi geweest.

Dus nu even lekker goed uitzieken en dan Maandag weer hard aan de slag.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?